Numeryczne modele terenu
|
Numeryczne modele terenu
Numeryczny Model Terenu (NMT) to cyfrowy zapis ukształtowania powierzchni terenu wraz z algorytmami matematycznymi pozwalającymi na interpolację wysokości dla dowolnego punktu tej powierzchni o wybranych współrzędnych płaskich. |
Dane do NMT pozyskiwane są najczęściej metodami:
- fotogrametrii lotniczej
- skaningu laserowego (LIDAR)
- wektoryzacji istniejących materiałów kartograficznych
- bezpośrednich pomiarów terenowych
Ponieważ nigdy powierzchnia terenu nie jest powierzchnią matematyczną i nie jest możliwe pełne zobrazowanie tej powierzchni poprzez model, najważniejsze zagadnienia podczas opracowania NMT to stopień generalizacji modelu, wybór charakterystycznych elementów powierzchni terenu do pomiaru oraz minimalizacja ilości danych przy jednoczesnym zachowaniu wymagań jakościowych projektu.
Dzięki wieloletniemu doświadczeniu możemy zapewnić Państwa, że nasi eksperci dołożą wszelkich starań, by opracować NMT zgodnie z wymogami projektu i przy zachowaniu zasady minimalizacji kosztów.
W chwili obecnej fotogrametria lotnicza oraz lotniczy skaning laserowy to najlepsze pod względem jakościowym i ekonomicznym techniki pozyskania danych i opracowania NMT dla dużych i średnich obszarów (kilkaset, kilkadziesiąt kilometrów kwadratowych).
Metody fotogrametryczne opierają się w zasadzie na dwóch technikach:
- automatyczny pomiar punktów powierzchni terenu metodą autokorelacji obrazów
- manualne obserwacje stereoskopowe na cyfrowej stacji graficznej (punkty siatki GRID, linie nieciągłości terenu, obszary planarne, punkty charakterystyczne)
Zastosowania NMT:
- wizualizacja terenu
- obliczenia spadków oraz ekspozycji terenu
- analizy obszarów zalewowych
- obliczenia i bilansowanie mas ziemnych
- prace projektowe dla potrzeb zagospodarowania terenu
- generowanie profili terenu
- źródło danych do ortorektyfikacji zdjęć lotniczych
Ze względu na sposób zapisu i reprezentacji danych NMT wyróżniamy:
- model trójkątowy
powierzchnia terenu reprezentowana jest przez wierzchołki i boki trójkątów elementarnych (TIN). Model trójkątowy najlepiej wpasowuje się w dany teren i uwzględnia pomierzone punkty charakterystycznych ekstremów lokalnych terenu, punkty masowe, linie charakterystyczne (linia grzbietowa, linia ciekowa), linie nieciągłości terenu, obszary poziome i obszary wyłączeń. Rozdzielczość modelu trójkątowego uzależniona jest od stopnia zmienności danego terenu. Modele TIN wymagają większych nakładów pracy i skomplikowanych algorytmów ale charakteryzują się najwyższą precyzją.
- model GRID (rastrowy)
powierzchnia terenu reprezentowana jest przez regularną siatkę punktów (macierz punktów) zapisaną w formie pliku ASCII lub rastra obrazu o „oczku" dobranym odpowiednio do części opracowywanego terenu o największej zmienności. Powoduje to nadmiar ilościowy danych w miejscach o regularnej powierzchni i niedomiar w miejscach gdzie powierzchnia terenu jest bardzo nieregularna. Zaletą modelu GRID jest prostota zapisu i szybkość wykonywania obliczeń.
- model warstwicowy
powierzchnia terenu reprezentowana jest przez izolinie. Model warstwicowy wzbogacony o punkty lokalnych ekstremów (punkty charakterystyczne) jest najczęściej wykorzystywany jako warstwa tematyczna innych opracowań kartograficznych.
Przykładowe rekomendacje - Numeryczne modele terenu:
Numeryczny model terenu i cyfrowa ortofotomapa dla miasta Głogowa
Numeryczny model terenu i cyfrowa ortofotomapa powiatu mikołowskiego
Numeryczny model terenu i cyfrowa ortofotomapa dla miasta Gliwice
Numeryczny model terenu i cyfrowa ortofotomapa dla obszaru Nadleśnictwa Rudy Raciborskie
Numeryczny model terenu i cyfrowa ortofotomapa dla obszaru Nadleśnictwa Rudziniec
Numeryczny model terenu i cyfrowa ortofotomapa dla obszaru Gór Stołowych
Numeryczny model terenu i cyfrowa ortofotomapa - Atlantyda w ramach programu PROCORREDOR